วันนี้ไม่ได้จะมาเล่นเรื่องอาราย แต่จาเอาข้อคิดดีๆ มาฝาก เพื่อนๆ ทุกคนใน Exteen

ไม่รู้ว่าเพื่อนจะรู้จักผักตบชวากันรึป่าว ถ้าเพื่อนๆ รู้จักก็คงนึกภาพผักตบชวาที่ลอย

ตามน้ำออกใช่ไหมล่ะ

ไม่ว่าจะวันไหน ทุกคนก็คงไม่สามารถปฎิเสธได้ว่าตัวเองนั้นไม่เคยเจอปัญหา

และก็อีกนั้นแหละ ที่เราจะต้องพบข่าวร้ายตามหน้าหนังสือพิมพ์ไม่ว่าอาชญกรรม และ

ที่สะเทือนใจที่สุด ก็คือพวกที่ฆ่าตัวตามเพื่อหนีปัญหา ทั้งๆ ที่มันไม่สามารถทำให้อะไรดีขึ้น

ได้เลย อีกทำร้ายคนใกล้ชิดอีก พวกจะรู้ไหมนะ ว่ายังมีต้องการเค้า แม้ว่าตัวของเค้านั้นจะ

ไม่ค่าในสายตาคนอื่น หรือแม้แต่ในสายตาของตัวเอง แต่ก็มีคนที่ต้องการ และเห็นคุณค่า

และเชื่อมั่นในตัวของเค้าเหล่านั้น---นั้นก็คือ พ่อแม่หรือลูกเมียของเค้า

และนั้นแหละเป็นแรงบันดาลใจที่ทำให้เราคิดเรื่องนี้ออก...

....เจ้าผักตบชวาที่ใครต่างรังเกียจ และกล่าวหามันว่า "สวะ" และแน่นอนต้องกำจัดมัน

ชีวิตของมันไม่ต่างอะไรกับหญ้า--วัชพืช-- ทุกๆ วัน เจ้าผักตบชวาจาตัองเจอกับ

สิ่งที่มันกลัวที่สุด พวกเทศบาล ที่มาทำความสะอาดตามแม่น้ำ ลำคลอง ถ้าจาเทียบแล้ว

เจ้าผักตบนั้นไม่ต่างอะไรกับแพะรับบาป ที่ต้องถูกมนุษย์สิ่งมีชีวิตที่สามารถทำในทุกๆ

สิ่งได้ พิพากษ์ให้มันถูกทำโทษ..จับมัน...เผาแดด...ทิ้งไป...บางคนเอามันทำประโยชน์

ซึ่งมันก็คงดีใจที่อย่างน้อยก็พอมีค่าในสายตามนุษย์บางล่ะ

แต่เพื่อนๆ สักเกตไม่ว่า ไม่ว่าผักตบชวาจะถูกกำจัดสักกี่ครั้ง

เราก็ยังคงเห็นมันอยู่จนถึงทุกวันนี้ เหมือนกับว่ามันไม่เคยจากไปไหน...

เพราะว่าพวกมันไม่เคยยอมแพ้กับปัญหาไงไม่เคยยอมแพ้ แม้ว่าจะวันนี้มันจะถูกกำจัด

มันต่อมามันก็จะเกิดขึ้นมาใหม่ ถึงมันจะรู้ว่า

สักวันมันต้องถูกกำจัด แต่มันก็ไม่ยอมแพ้ มันเกิด มันขยายขึ้นเรื่อยๆ

ที่ไหนมีน้ำ ที่นั้นต้องมีผักตบชวา... และเราก็ยังคงเห็นผักตบชวาอยู่ทุกวัน

แหมคิดไปคิดมา

เราว่าเรื่องนี้ก็ทำนิยายน้ำเน่าได้นะเนี๊ยะ.....ไว้วันหลังค่อยเอามาลงล่ะกัน

สายน้ำนั้น ก็เปรียบได้เหมือนปัญหาที่เราต้องเจอะเจอในทุกวัน และเราเองก็คง

ต้องทำตัวให้เหมือนผักตบชวา...ง่า...ไม่ได้...ว่าให้ทำตัวเป็นสวะนะ....

แต่อยากให้ทำตัวให้เหมือนผักตบชวา ที่ไม่เคยยอมแพ้กับอุปสรรค หรือปัญหาใดๆ

มันต้องเรียนรู้ที่จะลอยตามกระแสน้ำ เพื่อความอยู่รอดของมัน---(อาจเพื่อขยายพันธุ์)

ดังนั้น เราเองก็ไม่ควรที่จะยอมแพ้กับปัญหา เหมือนเจ้าผักตบชวาที่ไม่เคยยอมแพ้

ทุกคนต่างก็มีข้อผิดพลาด แม้ว่าจะล้มลุก คลุกคลานยังไง ก็คงต้องลุกขึ้นยืนอีก

บางครั้งการที่เราปล่อยให้ใจเรารู้ถึงปัญหา และปล่อยมันไว้ เหมือนที่ผักตบลอยตามน้ำนั้น

อาจเป็นทางแก้ที่ดีที่สุด เพราะเมื่อเราไม่ลนกับปัญหาที่เกิดขึ้นมานั้น

มันก็ทำให้เราเจอทางแก้ไขที่ดีที่สุด เพราะทุกปัญหาก็ต้องมีทางแก้ไข ขึ้นอยู่กับ

ว่าเมื่่อไร ปัญหานั้นเล็กหรือว่าใหญ่แค่ไหน เราก็แก้ได้ ขอเพียงมีความเชื่อมั่นในตัวเอง

ขอเพียงเราคิดที่จะแก้ไขมัน จริงอยู่ที่ไม่มีใครสามารถแก้ไขอดีตของตนได้

แต่เราก็คงไม่ทำให้มันเป็นตัวฉุดเราให้ตกต่ำ เราจะเอามันมาเป็นครู ให้มันสอนเรา

ให้แกร่งขึ้น ให้รู้ทางไหนควร และถูกต้อง

และเมื่อมองย้อนกลับมาคุณจะพบว่ามันเป็นเรื่องขำๆ ของคุณเอง

ปล.ตัวใหญ่ๆ

Take care your self.

I love everybody like friend.

<everybody>Have a nice day.

<Everybody> Have a wondarful Love.

Have no war world.

And I really love chilldren...55+