เมื่อวันก่อนหลงเข้าไปใน ม.รังสิตมา ปกติก็แค่ผ่านไม่เคยเข้าไป
แต่เข้าไปแล้วใหญ่เปงบ้าเลย ยังก่ะเป็นเมืองๆ นึงแหน่ะ คนงี้เต็มเลย
ไปสัมมานาเรื่องไวโอลินก่ะพ่อมา ตามจริง 6 โมงเย็นต้องจบ แต่กว่าจาได้ออกจากที่นั้น
โหย เกือบสองทุ่ม....หิวข้าวเป็นบ้าเลย
แต่อ่ะนะ อาคารดนตรีอยู่ใกล้หอพักพอดีเลย มี 7-11 ในหอด้วย แล้วก็ร้านอาราย
ก็ไม่รู้อีกเยอะแยะ แหมถ้าในมหาลัยมดเปงแบบนี้บ้างคงดีเลย
นี้ดูเด่ะ นั่งรอนานนนนนน....แล้วนะ ยังไม่เสร็จอีก
ฝนก็ตกทั้งวันเลย อารายก็ไม่รู้เห็นเค้าว่ากันว่าเป็นฝนที่ทำไล่ม็อบ....(จริงอ่ะป่าว?)
อันที่จริงก็ไปฟิวเจอร์มาด้วยอ่ะ ชวนเพื่อนไปก็ไม่มีใครมาด้วยสักคนเลย เซ็งๆๆๆ
เงินก็ไม่ค่อยจามี....เลยไม่ค่อยสนุกเลย...
ว่ากันต่อ ณ ม.รังสิต ไฮโซมากๆ หนุ่มๆ สาวๆ งี้ น่ารักกานจัง แต่ที่น่าเศร้าก็คือ
เค้ามีแฟนกานหมดแล้ว แถวนั้น...T_T ไอ้เราเหรอก็ได้แต่มองตาล่ะห้อย
ที่น่าอิจฉาคือ คนรักกันเค้านอนตักกันตรงหน้าอ่ะเด่ะ....
อยากมีแบบนี้บ้างจัง.... สักพักพี่ผู้ชายเค้าก็หายไปไหนไม่รู้
แต่เราก็ได้คำตอบว่า....พี่แกไปห้องน้ำ....นานมาก...มาก
มดก็เลยร้องเพลงหายไปกับดอกไม้ Versionใหม่
"อยู่ๆ ก็หาย...ไป หายไปในห้องน้ำ ก็เลยแอบคิดว่าเธอไปทำอารายมา "
เหอะๆ สุดท้ายก็รู้ๆ กันอยู่อ่ะนะ
...จาวาเลนไทน์แล้ว เอารูปนี้มาดูกานดีกว่า เข้าก่ะเทศกาลดี
ใครคิดว่าไงก็อย่าลืมบอกนะ
มดผลัดถิ่น
